£280 do £350 A – Event ALP 5, B – Samson Rubicon R6A, C – E-mu PM5

Zaczyna robić się ciekawiej … wyższe ceny = większe oczekiwania. W tej trójce znajdziemy większego brata Samson’a R5A. Podczas przełączania utworów między zestawami Jon Musgrave przy odsłuchiwaniu dosyć skompresowanego utworu Goldfrap stwierdził, że “…środki basów w zestawie A są jakieś dziwne i brzmią dosyć … pudełkowato…”. Nick dodaje “jak to się stało, że zestaw C jest w tej kategorii cenowej ? Brzmi bardzo źle.”

Wszyscy się zgadzają, że zestaw B z całej trójki brzmi najlepiej. Marco stwierdza, że “zestaw B brzmi jak ribbon twitter (wstęgowa wysokonówka) – delikatne stłumione środkowe pasma wysokich tonów, ale jak na tym się słucha wokali z utworów Poula Simona. Bas wydaje się delikatnie poza kontrolą jakkolwiek ten zestaw jest moim faworytem.” Nie ma niespodzianki tym razem, że wszystko sprowadza się do zestawu B, tym bardziej, że wszyscy z grona rozpoznali jakość brzmienia z mniejszych Samson’ów R5A.

Największym zaskoczeniem był zestaw firmy E-mu – “Wyglądają i brzmią znacznie taniej. Trochę śmiałe posunięcie z ustanowieniem ceny na takim poziomie dla tego zestawu” – powiedział Marco. Jon dodaje “to niesamowite, że za zestawy o takiej jakości jakie reprezentują Samson’y jeszcze parę lat temu musielibyśmy zapłacić dwa razy więcej.

Podsumowanie – Marco Migilari – “wnioskuję, że większy niskotonowy głośnik w Samson’ach Rubicon R6A czyni z niego lepszy monitor referencyjny od mniejszych R5A, jakkolwiek dla mnie R6A posiada mniejszą kontrolę nad basem. Obydwa te zestawy mają kontrolę ribbon’owej wysokotonówki co pozwala dostosować je do indywidualnych potrzeb w zależności od pomieszczenia”.

£400 do £500 A – Genelec 8020A, B – Fostex PM2 MkII, C – Tannoy Reveal 8D

W następnym przedziale cenowym wygląda trochę nieswojo umieszczenie małych Gebelec’ów w bojach z większymi głośnikami. Jednakże poprzeczki cenowe zostały ustawione i nie bacząc na rozmiary lecimy dalej. Jak tylko rozpoczęło się przełączanie zestawów od razu dało się usłyszeć pewne braki w mocy samych dołów. Pierwszy komentarz pochodzi od Jon’a: “Zestaw C brzmi dosyć powściągliwie – nie tak jak tańsza jego wersja – jednak górne pasmo jest naprawdę czyściutkie. Zestaw A zaskakująco brzmi dosyć mocno. Jeżeli to są te co myślę, to polecałbym je do postprodukcyjnych prac albo tam gdzie nie potrzebujesz za dużo basu”. Marco dodaje – “zestaw B jest dobrzym rywalem dla zestawu C jedank brzmi trochę podejrzanie i same doły trochę oszukują”.

Ogólnie wszyscy zagłosowali na zestaw C. Tak więc Tannoy wygrywa kolejną rundę, w której Genelec przegrywa przez swoje rozmiary i cenę.

Reasumując – Ben Finley – “W mojej opinii Genelec’i zawsze były bardzo dobre aczkolwiek te konkretne są zamałe i w rzeczywistości mógłbym je użyć tylko jako przenośne albo tylko do wokali czy produkcji telewizyjnej. Tannoy’e mają przyzwoite brzmienie jednak brak kontroli powstrzymywał by mnie przed zakupem. Chciałbym najpierw przesłuchać je u mnie w studio”.

Tak więc … krok pierwszy przy wyborze odsłuchu to określenie do czego będzie on zastosoway. Dla przykładu – zgrywasz materiał czy miksujesz finalny utwór ? Krok drugi – poznać własny słuch. Musisz znać swoje … niedoskonałości. W zasadzie każdy może zrobić dobry mix na każdych monitorach jak długo zna swój słuch i te monitory.

Zwieranie szyków …

Monitory zostały podzielone na grupy cenowe, następnie każdy zestaw losowo został nazwany A, B, C, D. Szanowne grono fachowców wybierało z danej kategorii cenowej jeden z zestawów jako najlepszy nie wiedząc co to jest za marka i model. Po to te literki …

Należy też wymienić odsłuchiwane utwory:

• Goldfrapp, Ooh La la / Supernature – mocny i komercyjny – no i wszycy to dobrze znają,
• Bruce Katz Band, Beef Jerky / Three feet Off The Ground – jakość i dynamika pozwoliły uwidocznić różnicę pomiędzy testowanymi zestawami. Dodatkowo ten utwór był mało znany testującym,
• Marilyn Manson, Disposable Teens / Holy Wood – ze względu na środki – można było sprawdzić ile da się wycisnąć z danego zestawu,
• Paul Simon, Diamonds On The Soles Of Her Shoes / Graceland – znany utwór doskonale nadający się do sprawdzenia jak monitory dają sobie radę z wokalami.

Ok.

Tyle tytułem wstępu – do rzeczy:

£219 do £230 A – Tannoy Reveal 5A, B – Tapco S5, C – Fostex PMO.5

Pierwsza trójka ruszyła do boju. Podczas gdy dwa zestawy brzmią dosyć podobnie to trzeci wyraźnie sprawia lepsze wrażenie odsłuchowe dla zgromadzonych ekspertów i wywołuje uśmiech na twarzach niemal jednocześnie. Kiedy po przesłuchaniu decyzja zpadła pierwszy komentarz pada od Marco Migliari: “sądze, że zestaw A ma najlepszą prezencję (nie chodzi o wygląd) – zdecydowanie przez wzgląd na to wybrał bym właśnie te …”. Wszyscy się z nim zgodzili. John Musgrave stwierdził, że na pewno nie odpowiada mu zestaw B ze względu na kartonowe brzmienie. Zestaw C wypadł z całej trójki najsłabiej ze względu na zniekształcenia. Tak więc w tej kategorii cenowej wszyscy zgodnie wybrali Tannoy’e Reveal 5A.

Ostatnie słowo – Tim Oliver: “Jak już wcześniej zauważyłem tanie monitory bardzo często mają ‘przesadzony’ bas i wogóle brzmią bardzo … HI-FI. Pewnie dlatego, że kupujący po raz pierwszy monitory nie zwracają uwagi na zrównoważenie pasma. Dlatego też byłem mocno zaskoczony Tannoy’ami- brzmią naprawdę ‘równomiernie’. Nie da się nie zauważyć również tego, że Tannoy’e nie mają żadnej poza głośnością regulacji w przeciwieństwie do Tapco S5 gdzie mamy wpływ na wysokie i niskie tony”.

£230 do £250 A – KRK RP5, B – Rubicon R5A, C -Behringer Truth 2031A, D – Roland DS5

Następna czwórka – Tim Olivier od razu wyłapuję, że zestaw D ma problem z prawą stroną. Złote ucho … okazało się, że w Rolandach niskotonówka jest padnięta tak więc wypada z gry.

Przełączanie między zestawami: marszczenie brwi powoduje zestaw A podczas gdy C wywołuje uśmiechy wśród ekspertów. Utwory dobiegają końca i wyłania ją się faworyci: B i C. Tim polubił brzmienie zestawu C – ” … mają swój klimat, jednak nie ufałbym im podczas miksu”. Wszyscy zgadzają się, że zestaw C nadaję się do nagrywania jednak przy finalnym miksie nie można na nich polegać. Wychodzi na to, że zestaw B najlepiej by się nadawał do pracy w studio. Marco ma pewne podejżenia: “Brzmienie wysokich tonów w tym przypadku zawdzięczamy wstęgowym głośnikom (ribbon tweeter)”.

Grono zgadza się z tym, że jedynie zestawowi B można zaufać. Nick Batt dodaje: “Jakkolwiek brakuję samych dołów to pełne spektrum jest bardzo dobrze zbalansowane”. Tak więc Samson Rubicon R5A zajmuje pierwsze miejsce.

Ostatnie słowo – John Musgrave: “Naprawdę zadziwiające jest jakiej klasy sprzęt można nabyć za takie pieniądze w dzisiejszych czasach. Jeszcze niedawno monitory kalibru Samson Rubicon R5A kosztowałby by ponad 500 funtów. To dowodzi, że ciągle są jakieś monitory, które trzeba omijać z daleka ale są też naprawdę dobre w tej kategorii cenowej.”

Wyciągając je z pudełka można odczuć od razu ich wagę. Obudowa jest bardzo ładnie wykończona i pozaakrąglana. Zaprojektowane są do pracy w pionie, każda kolumna ma dwa 6′cio calowe identyczne “woofer’y” rozdzielone wysokotonówką. Monitory te są konstrukcją typu bass-reflex, gdzie otwór stratny został umieszczony na tylnej ściance gdzie znajdziemy całkiem pokaźną liczbę złączy i kontrolę. Mamy dwa zestawy wejść – analogowe i cyfrowe. Z analogwych mamy dostępne zbalansowane XLR i jack’i TRS i mogą być używane razem – elektronicznie są zsumowane. Przełącznik pozwala na wybranie źródła dla każdej kolumny osobno.

Obydwa cyfrowe wejścia – AES/EBU i S/PDIF – mogą przyjąć sygnał do 216kHz częstotliwości próbkowania. Dodatkowo mamy S/PDIF wyjście jak byśmy chcieli podłączyć dodatkowe zestawy. Regulacja czułości wejściowej – wiadomo do czego służy. EX66 jest wyposażony w 32 bit’owy DSP, który oprócz spełniania funkcji crossover’a umożliwia regulację kilku ustawień dla barwy: wysokie tony, średnie, doły i rozmiar pomieszczenia.

Łeb w łeb …

Poza zwykłym słuchaniem porównałem je do moich KRKV6 oraz Yamaha NS10s w trakcie miksowania. Ustawienie/uruchomienie przebiegło sprawnie i łatwo. Ustawienie tylko poziomu wejściowego, a reszta ustawień w położeniu neutralnym. Obraz stereo jest doskonały, doły “ładnie pozaakrąglane” i bardziej ciasne niż w KRK’ach – bardziej realistyczne i brzmiące jak na dobrych słuchawkach. Szybkie przełączenie na Sennheiser’y HD-25 dla porównania potwierdziły. EX’y mają bardzo duży zakres głośności, jednakże nie byłem zachwycony brzmieniem środków – słaba prezencja – szczególnie w dolnych wokalach. Znam moje KRK’i bardzo dobrze i lubię lekko przesycone środki i dlatego te z EX’ów brzmią jak by były … gdzieś cofnięte.

Zdecydowałem zkorelować je z głównymi monitorami w innym studio – PMC – i od razu usłyszałem szorstkość ale i ostrość w wysokich tonach. Prawdopodobnie odpowiadają za to tytanowe wysokotonówki, które brzmią bardzo “jasno” i nie pokrywają w pełni punktu odcięcia częstotliwości na crossover’ze.

EX66 kosztują tyle ile powinny i zapewniają dobry dźwięk. Jednak w tej kategorii cenowej ścierają się z Genelec’ami 8040 i KRK V8. Poza szorstkimi wysokimi tonami i niepewnymi środkami oferują dosyć dużo w tej cenie.

Parametry:

obudowa: Malowana wysoko wydajna akustycznie płyta MDF, bass-reflex,

Niskie tony: dwa 6′cio calowe woofery,

Wysokie tony: 1′calowe tytanowe,

Częstotliwości: 37Hz – 22kHz (-3dB),  50Hz – 19kHz (+/- 1dB),

Crossover: 2.56 kHz – Linkwitz-Riley,

Wzmacniacz niskotonowy: 104 W przy 4 Ohm’ach,

Wzmacniacz wysokotonowy: 104 W przy 4 Ohm’ach,

Zniekształcenia THD+N: <0.1% przy 50 Wat’ach na 4 Ohm’ach,

Maksymalne SPL na 1 metrze: 109dB (115dB dla pary),

DSP: 32 Bity

Kontrola: Przestrzeń akustyczna (Pełna, połówka, ćwiartka), kontrola wysokich tonów (+/- 2dB, flat), środki (flat, +2dB), odcięcie dołów (37Hz, 80Hz, 100Hz),

Wymiary: 210 x 241 x 483 mm,

Waga: 11,18 kg sztuka.

Artykuł jest tłumaczeniem z Future Music 12/2007